Niezależna Manufaktura Taneczna


Idź do treści

Lekcje Tańca

spektakle archiwalne

I lekcja tańca
O ISTOCIE TAŃCA-PROLOG
Od zarania dziejów człowiekowi towarzyszył RYTM. Rytmowi podporządkowana jest cała nasza egzystencja: oddychamy w rytmie, poruszamy się w rytmie, mówimy, działamy w rytmie.Z rytmem nieodłącznie związany jest RUCH- taniec postrzegany jako sposób poruszania się, któremu dopiero kontekst sytuacyjny nadaje specyficzne znaczenie.Rytuał, który jest powtarzany i przetwarzany przez stulecia.Jest nośnikiem znaczeń, odbiciem emocji i potrzeb. Jest uniwersalnym językiem.

Z ciemności i ciszy wyłaniają się postacie- głosy, które zaczynają poruszać się w dowolnym , kreowanym przez siebie rytmie. Powoli jednostkowy taniec przeradza się w rytualny taniec zbiorowości. Jest obrazem emocji i spójną znaczeniowo opowieścią. Uniwersalnym przekazem.




II lekcja tańca
U DELFINA
Taniec stał się wysublimowaną formą sztuki. Tańczenie stało się prowadzeniem swego rodzaju konwersacji. Gesty, mimika, ukłony, a nawet charakterystyczne kroki i elementy choreograficzne stanowiły w istocie niewerbalne komunikaty. Układ wykonywanych figur i ustawienia tancerzy wskazywały na charakter spotkania, jego prestiż i status społeczny wykonawców. Komunikacja za pomocą ruchu doprowadzona została do perfekcji

Tancerze trwają w ukłonie do momentu przybycia Delfina. Scena oświetlona jest w sposób centralny eksponując tym samym postać Króla. Taneczny korowód jest maskarada pełną dwuznaczności. Maski skrywają oblicza a gesty skrywają intencję. Taniec , pełen skomplikowanych figur tanecznych to jednocześnie perfekcyjna groteska.

III lekcja tańca
CORPS DE BALLET


Tylko piękno formy ma znaczenie. Idealnie ukształtowani i perfekcyjnie wyuczeni tancerze wykonują ściśle określone układy choreograficzne. Improwizacja jest zakazana. Liczy sie mistrzostwo w opanowaniu techniki. Tancerze zostali pozbawieni pierwiastka indywidualności i stali sie na podobieństwo odrealnionych postaci z baśni wykonawcami ról. Taniec pozbawiono emocjonalnego wymiaru. Został sprowadzony do poziomu eterycznej zwiewności.

Na scenie trwa lekcja tańca klasycznego.Tancerze identycznie uczesani, ubrani w trykoty, tutu i puenty wykonują w identyczny sposób klasyczne pas.Punktem kulminacyjnym lekcji są popisy solowe primabaleriny i pas de deux. Lekcję kończy wspólnie wykonane adagio.


IV lekcja tańca
KABARET

Powrót do korzeni. Rytm jako źródło ruchu i podstawa tańca. Skomplikowane układy choreograficzne oparte na tańcu improwizowanym, kontrapunktowym i klasycznych podstawach techniki tanecznej. Ku zadowoleniu żądnej rozrywki publiczności nocnych klubów i kabaretów. Taniec w wydaniu bardziej rozrywkowym niż dramatycznym z naciskiem na erotyzm i zmysłowość. Złamanie tabu.

W scenerii zadymionego nocnego klubu na tle stolików, krzeseł i baru tancerze wykonują swój show. Pełen absurdu, zmysłowości i dobrej muzyki jazzowej. Nie uciekają przed improwizacją,
zarówno solową jak i tańcem w grupie. Kusząca perspektywa.



V lekcja tańca
ULICZNY GWAR

Ulica końca XX-go wieku stała się domem dla młodych ludzi. Domem, w którym prócz strachu panowała też wolność. Taniec ulicy był głosem wolności, próbą wyrażenia siebie, swoich poglądów, emocji i potrzeb. Był manifestem. Głosem mówiącym w tłumie: ,, oto jestem,,.Tańczę. Nie jestem szarym, nic nie wartym człowiekiem, moje życie nie jest pozbawione sensu. Patrzcie na mnie. Mój taniec to ja.

Wśród ulicznego gwaru, z kakofonii dźwięków słychać jeden z charakterystycznych współczesnych utworów hip-hop owych. Światła stroboskopowe przygasają ukazując widzom grupę młodych ludzi tańczących w rytmie opisanego powyżej utworu. Spontaniczne improwizacje taneczne, ewolucje akrobatyczne i grupowe układy taneczne wywołują entuzjazm u wykonawców. Panuje radosna atmosfera. Wkrótce rozentuzjazmowani tancerze zostaną na nowo wchłonięci w uliczną codzienność.


VI lekcja tańca
O ISTOCIE TAŃCA -EPILOG


Ewolucja tańca ma charakter syntezy. Współczesny taniec zawiera wszystkie elementy swojej historii: pierwotną zmysłowość i poczucie wspólnoty, indywidualność i umiejętność wyrażania emocji poprzez improwizację, potrzebę perfekcji, dążenie do estetycznie pięknej formy, potrzebę rozrywki, przełamywania tabu, ekspozycję erotyzmu,
manifest wolności, poszukiwanie tożsamości. Taniec obecnie opowiada, kreuje, jest wielowymiarowy, uniwersalny, inspirujący. Wraz z innymi dziedzinami w pełni zasługuje na miano SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ.

Z ciemności i ciszy wyłaniają się postacie- głosy, które zaczynają poruszać się w dowolnym , kreowanym przez siebie rytmie. Powoli jednostkowy taniec przeradza się w rytualny taniec zbiorowości. Jest obrazem emocji i spójną znaczeniowo opowieścią. Uniwersalnym przekazem. Taniec ewoluuje od prostoty elementów choreograficznych do bardzo skomplikowanych kombinacji kroków. Tancerze nie uciekają przed improwizacją, zarówno solową jak i tańcem w grupie. Spontaniczne improwizacje taneczne, ewolucje akrobatyczne i grupowe układy taneczne wywołują entuzjazm u wykonawców .Taniec jest widzom znany, bliski, pierwotny, jest symboliczny, archetypowy, wielowymiarowy i abstrakcyjny. Jest Syntezą.

NMT | o nas | repertuar | spektakle | spektakle archiwalne | nabór | stowarzyszenie | manifest | dziennik | Mapa witryny


Kontakt: Centrum Inicjatyw Artystycznych, ul. Tęczowa 79/81 Wrocław tel.: (+48) 787-464-123 | nmt@nmt.wroclaw.pl

Powrót do treści | Wróć do menu głównego